fbpx
Weer met beide benen op de grond | Blog door Paard & Ambitie
1257
post-template-default,single,single-post,postid-1257,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-16.7,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.4,vc_responsive

Weer met beide benen op de grond

Doe ik het allemaal wel goed? Dat is een vraag die ik mezelf de afgelopen weken behoorlijk veel gesteld heb. Na de verkoop van mijn andere merrie ben ik weer terug bij af met die 3-jarige. Tenminste zo voelt het.

Van Lichte Tour niveau terug naar ‘we kunnen al een rondje door de bak galopperen’.

Van urenlange buitenritten terug naar ‘ik durf al een rondje buiten uit te stappen’.

Van wedstrijden op 100 km afstand terug naar ‘een rondje rond de kerk met de trailer is al een behoorlijke uitdaging’.

En van lekker onbewust bekwaam paardrijden terug naar ‘bewust onbekwaam paardrijden’.

Vooral die laatste…

 

Dat is een behoorlijke eye opener geweest. Een jong paard netjes opleiden is een vak apart. Tenminste dat vind ik. Een paard een Lichte Tour proef door kunnen sturen, series springen of een pirouette draaien, wilt nog niet zeggen dat je een paard op kunt leiden. Paardrijden is geen kunstjes doen, maar een paard correct van achteren naar voren kunnen rijden. Met een juiste nageeflijkheid, scherp aan het been en het belangrijkste: een paard dat plezier in het werk heeft.

 

Dat vereist nogal wat van de ruiter. Want hoe makkelijk is het om te zeggen: “mijn paard had echt geen zin vandaag”. Of nog zo’n dooddoener: “mijn paard doet dat expres”. Blijf je dan als ruiter stug bij je standpunt of ben je bereid om naar jezelf te kijken? Zelfreflectie is een belangrijke eigenschap voor een ruiter. Het maakt je bereid om een andere weg naar Rome te zoeken of om hulp in te schakelen. Vrijwel iedere ruiter heeft een bepaalde mate van zelfreflectie. We hebben tenslotte bijna allemaal een trainer die je betaalt voor hulp.

Maar owee als die trainer niet helemaal in jouw plaatje past.

Een paar keer horen dat je zaken misschien anders aan moet pakken is voor de meeste mensen nog wel te behappen. Echter als die trainer gaat botsen met jouw visie, wat doe je dan? Ben je bereid om jouw visie bij te stellen en dingen te proberen of pak je je spullen en zoek je iemand die jou wel naar de mond praat?

 

Dit is maar een klein voorbeeld van een dilemma die bij mij de laatste weken opspeelde. Maar, er gloort hoop aan de horizon. Ik heb namelijk een verschrikkelijk makkelijk uitgangspunt gevonden die dit soort dilemma’s een stuk makkelijker maakt. Wanneer ik weer eens twijfel of dat ik het allemaal wel goed doe, kijk ik naar mijn merrie en vraag ik me af: wat zou het beste voor haar zijn? Mijn doel is namelijk om haar correct op te leiden als een allround sportpaard.

En bij een allround sportpaard horen dus de volgende dingen:

  • Ze is netjes van achteren naar voren te rijden met een fijne nageeflijkheid en scherp aan de hulpen
  • Een dressuurproef in een binnen- en buitenbaan kunnen rijden
  • Een parcoursje kunnen springen zonder te verongelukken
  • Crossles kunnen volgen
  • Makkelijk te vervoeren op trailer / vrachtwagen
  • Relaxt blijven op vreemd terrein en tijdens buitenritten

 

Bij mijn andere merrie waren dit vanzelfsprekende dingen.
Met deze jonge gup zijn het allemaal weer doelen. Dus weer met beide benen op de grond en op naar een nieuw avontuur!

No Comments

Post A Comment